İki gün önce başlayan ve bugün biten süreci biliyorsunuz. 48 saatlik sokağa çıkma yasağı ve arkasından olanlar. Derhal siyaseten yönetim eleştirisi başladı. Doğal olarak diğer tarafta doğru olduğunu savunacak. Her zamanki gibi derdim siyaset ve siyasiler değil. Her zamanki inancım, siyasiler bizden çıkar.
Karar doğru veya yanlış veya karar doğru, alınış süreci yanlış. Her ne ise. Gerekçe sosyal temasın en azından 48 saat kesilmesi. Sonra yaşananlar, sosyal temas en yüksek düzeyde. Allah aşkına;
- Adımın Sinan olduğundan daha fazla inanıyorum ki her birimizin evinde 48 saati çıkaracak yiyecek / içecek vardır.
- Ama olmasaydı da 48 saat musluk suyunu kaynatıp içemez miydik ?
- 48 saat ekmek yemezsek ne olur?
- 48 saat hiçbir şey yemezsek ne olur?
- Ya uzatılırsa diyerek sokaklara döküldük mantığı kadar akla ziyan bir kavram olabilir mi?
- Çocuklarına AIDS bulaşır diye okuldan almaya kalkan veliler / yani biz değil miyiz aşırı bulaşıcı bu hastalığa bu davranışlarımız ile davetiye çıkaranlar? (Biliyorsunuz AIDS kadar zor bulaşacak bir hastalık yoktur.)
Sayın okurlar neden kim hangi hatayı yapar ise yapsın, biz hata yapmayalım mantığına gelemiyoruz. Eğer biz bu mantığa gelemiyorsak o zaman yeniden dönüp dolaşıp aynı yere benim gelmeme kızmayın. Korona olmasaydı ve beklenen Marmara depremi olsaydı (ki olacak) biz ne yapacaktık? O zaman belki gidecek fırında olmayacaktı. Nasıl davranacaktık? Bu mu dayanışma algımız? Bu mu sorun çözme mantığımız? Daima bir yönetim / otorite mi olmalı bizim doğruyu bulmamız için? Daima bize talimatlar mı verilmeli şunu yap, bunu yapma diye? Ve eğer zaten biz kendimiz doğruyu bulamıyorsak, doğru düşüncenin ne olduğunu anlayıp, hangi doğruya oy vereceğiz? Daha ötesi sonuçta doğru her ne ise o doğru bizim içimizden çıkmak zorunda olduğuna göre ama biz doğru düşünemediğimize / davranamadığımıza göre içimizden önce hangi doğru oluşumu çıkaracağız.
Tuttuğumuz takım maçta yenilir hakem hatalıdır? Trafik kazası geçiririz ya karşı taraf hatalıdır, ya yol bozuktur, ya gökten taş yağmıştır. Aklınıza gelecek her konuda daima bizim dışımızdakiler suçludur ve bizim hatamız yoktur. Ama zaten hepimiz bunu düşündüğümüz için neden hepimizin masum değil suçlu olduğumuzu anlayamıyoruz. Aksi matematik bilimine aykırıdır.
İnanın bana bu düşünce yapımız ile karşılaşabileceğimiz en hafif sorun koronadır. Çünkü bilim insanlarının dediğine göre (ki İngiltere’nin ilk denediği sürü bağışıklığı) korona virüs hiçbir şey yapılmasa da insanlığın en az % 60 ına bulaştıktan sonra bitecek. (Kuşkusuz ki çok acılar bırakacak.)
Ama beyinlerimiz, beyinlerimizi ne yapacağız. Korona ile evrime mi uğrayacaklar?
Fotoğraf : George Becker
