Derin bir gecenin sularından çıkarırken uykumu. Bakmışım. Gözlerimde anlam arayan sığ denizlere dönmüşüm. Tam ortasında açılan dalgalarda hafifleyen uykusuzluğa kapılıp unutmam beklenmiş yine. Gün doğmuşken gözlerime. Sessizliği çökmüş. Gürültüye terkedilmiş hayatların. Planlanarak kaygılandırılmış zamanların.
Afetim olmuşsun.
Tutmuşum ellerinden terkedilmiş gülüşlerin. Gülümsemişim. İçimden. Sevmişim. Tüm varlığımla. Altında kalmışım dikili yargıların. Parçalanmışım. Nefesim. Her şeyden geçmiş. Yenilmemişim. Anlar kadarım. Bitmemişim.
Susmuşum. Kelimelerin dışına çıkartılmışım. Kalbin. Kalbimde. Hayat. İşitmişim. Ciddi misin? Aş olmuşum. Zihnine. Yenilmişim.
Çözülmüşüm. Bağlanırken demirden. Taze kanına. Bebeğin olmuşum. Gözlerine. Dalgalanmayı bırakmışım.
Hayatım. Ciddi miyiz?
Oyalanmaktayken korkak arayışlarımızda. Kırdığımız oyuncaklarımız. Değil miyiz?
Düşleriz. Geçeni. Geleni. Gerçek miyiz?
Giden miyiz? Kalan mıyız? Anlar mıyız? Patlatılmış mı damarlarımız? Yerinden sökülürken özümüz. Ocaklarından mı geçmekteyiz?
Hayat!
Biraz ciddi olabilir miyiz?
Ölü müyüz? Diri miyiz? Sağ mıyız? Sol muyuz?
Avuçlarında çoğalan yol muyuz? Kederlenmekten kaderlenen anıların mıyız? Anların mı? Yoksa?
Varsak?
Ya böyle yoksak?
Ayrılan. Değişmekten korkan bedenimizse? Gerçek uykumuza sırtını dönmüş uyanıklığımızsa? Ayıran.
Aşka varırken değişen fikrimizse? Savruluşumuzsa habersiz?
Tekrarlarımızsak. Değişmekten korkumuzdan. Dönüşmeye sarılmışsak?
Biz. Yenip durduğumuz illerde. Ağacımızdan kopartan. Bizsek?
Gözlerimizden akmakta ıssız bıraktığımız yağmurlarımızsak? İnmiyorsak yeterince derinlere?
Köklerimiz kurumuş doğrudur. Kesilsin mi? Ayaklarımızın yalınlığı. Boşuna mı? Gözlerimizin güzelliği.
Ayrılmazım. Bütünüm. Her şeyim. Güzellik ne kelime!
Yoktan yerim. Vardan göğüm.
Ölürsem. Ölürüz. Olursam. Oluruz.
Acelemiz yok.
Hayat! Artık ciddi miyiz?
Fotoğraf : Senem Şentürk
