Bir kedin vardır
Sokulur sürtünür
Her an kendisini bulsun diye
Seni hep dibinde hissetsin diye
Senin onu sahiplendiğin gibidir
Sana hükmeder sabah akşam
Hizmet edersin gelir oturur en baş köşeye
Bazen bir dolap üzerine
Sırasıdır sana tepeden bakmak
Kolaçandır niyeti etrafı
Bakar var mı bir yenilik
Hasta olsa koşarsın çocuğun gibi
Yemese nice yemekler sunarsın hayıflanıp
Zayıflasa bir dert düşer içine
Yaş ilerlemiş midir ne kalmıştır geriye
Bir gün senden önce gider sessizce
Sana görünmek istemez son nefesinde
Sanki sana bir azap kalmıştır, vicdanının en keskin yerinden…
Sanki acizsindir bir kediye biraz daha can verme imkanı bulamadan…
Sanki sevgin yetmemiştir sana son bir veda sokulması yapsa…
Sanki ellerinde derman kalmamıştır Ona bir daha sarılmaya..
Sanki hiç senin olmamış gibi hür edasıyla uçmuş gözden çok ıraklara…
Fotoğraf : Александар Цветановић
