Zamanın paralelinde kendini gerçeğinden ayıran insanın sadece özgür düşünmeye ihtiyacı vardır. Kendini gerçekleştirmeye değil. Kendini gerçekleştirmek köleliğin aslıdır. Kendi dışında şekillendirilmiş insanın bir defa da kendi tarafından şekillendirilmesidir. Sınır koyar. Zamanla genişlettiği bu sınırı hedefi yapar. En çetin sınır da hedef de işte budur. İnsanın en nezaketli doyumsuzluğunu yaratır. Başka bir gerçeklik arayışında eksiltirken insana özgürlük arayışını unutturur.
Fotoğraf : Ferit Yıldırım
