Zamanın, vazgeçmedikçe ne yok vardan ne var yoktan, konuşmaya hazırlanan dudaklarıdır hayat. Aşksa, gerçeğin bu dudaklara, tam da gözlerinin bebeğine uzanıp öpmesine izin vermesidir. Kendi özgür iradesini bulana dek yok olmasıdır. Varlığın yokluğa. Yokluğun da varlığa kanmasıdır.
Fotoğraf : Silis’Ten
