Sayın Okurlar, değişmeyen gündemler içinde benim de ruhsal durumum değişmediği için hiç yazmadım uzunca süredir. Ancak –“şimdi konu mu kalmad?”ı diyebilirsiniz- yine havada milyon Euro’ lar bana göre değişmeyecek gerçekler için uçuşmaya başlayınca yazmak istedim. Bu yazının benzerleri son olarak Silisten dahil daha önce başka sitelerde de yayınlandı ama nasıl olsa bizde güncellik pek kaybolmuyor. İstikrarlıyız.
Öncelikle benim ilk başarı/başarısızlık algım başarının/başarısızlığın sıradanlaşmasıdır. Eğer bir başarı, konu her ne ise sıradan-olağan-rutin (veya her ne derseniz ) hale gelirse büyüktür, mutluluk vericidir, önemlidir. Örneğin okul hayatınızın herhangi bir döneminde herhangi bir dersten bir defa tam not almanız bence başarı değildir. Eğer bir başarısızlık, konu her ne ise sıradan-olağan-rutin (veya her ne derseniz) hale gelirse büyüktür, acı vericidir ve önemlidir. Örneğin okul hayatınızın her hangi bir döneminde herhangi bir dersten bir defa felaket bir not almanız bence başarısızlık değildir. Olur. Gelelim ikinci başarı algıma. Konuyu uzatmamak için spordan gideceğim. (Düşünün ki bu uzatılmamış yazı) Benim için sporda başarı uluslararası ortamda rutin bir biçimde alınan şampiyonluklar veya en azından oynanan finallerdir. İşte şimdi gelelim bu konuların futbolumuz ile ilişkisine. Biz temel spor ve özellikle erkek egemen futbol altyapımızı (alt yapıdan kastım sadece antrenman sahaları, araçları vb değil, spora yaklaşım kültürümüz, spor eğitim algımız, yetenek seçme yapımız vb vb) değiştirmediğimiz sürece, milyon Eurolar istenildiği kadar saçılsın hiçbir başarı sıradan bir şekilde elde edilemeyecektir. Edilmemiştir de. Bana rutin olarak uluslararası ortamda kulüp takımı veya ulusal takım olarak elde ettiğimiz şampiyonlukları (futbolda) gösterin lütfen.
Anımsayın geçen yıl benim bildiğim en az 12 milyon Euro maliyet ile Jose Mourinho Fenerbahçe’ye geldi. (Ve bu yıl başı gitti.) Azalan paramız dışında ne değişti. Galatasaray’ da Osimhen maliyeti için 60 Milyonlar (Euro) seviyesi konuşuluyor. Peki geçen sene Galatasaray Avrupa şampiyonu mu oldu? Peki bu sene olacak mı? % 99 hayır. Halen ara transfer sezonunda konuşulan, ödenen rakamlara bakın. Ve şu anda Avrupa kupalarında oynayan tek bir futbol takımımız yarı final oynasın ben başarı diyeceğim kendimle çelişme pahasına. Bu kadar harcanan para sonucunda bu yıl da, gelecek yıl da ve izleyen yıllarda da olacakları söyleyeyim. % 33.3 gibi olasılıkla Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş’ dan biri Türkiye’ de zaten şampiyon olacak. Ki bu paralar harcanmasa da böyle olacaktı, bu zamana kadar oldu da. Bu üçlüye Tranzonspor da katılırdı ama şu anda bildiğim kadarı ile pek katılamıyor. Ama diyelim ki eski Trabzonspor. Olasılık %25 garanti zaten. Yineliyorum o paralar harcansa da harcanmasa da!
Gelelim sadede o zaman ne yapmalıyız? Bana göre;
- Başarı / başarısızlık algımız değişecek
- Spor algımız erkek egemen profesyonel 3-4 takımlı yerele mahkum futbol branşından çıkacak.
- Kesinlikle yetenek avcılığı (aslında sadece sporda değil) kurumsallaştırılacak. (Devlet eliyle)
- Kesinlikle harcanan paralara yaş (vb. diğer nedenler) gibi kriterler getirilecek. Ayrıca harcanan paralar sonucunda izleyen sezonlarda elde edilen gerçek başarılar takip edilecek. Eğer bir başarı yok ise transfer sınırlamaları getirilecek.
- Kulüplerin kendi altyapılarından ne kadar futbolcu yetiştirebildikleri izlenecek ve sonuç başarısız ise yine transfer sınırlamaları getirilecek.
Eğer bunları yapmayacaksak ama en en temelde başarı/başarısızlık algımız değişmeyecek ise tarihi başarılar ve rutin başarısızlıklar için saçılan paralarla yaşayacağız.
Eğer futbol halimizden memnunsanız bana da söz düşmez.
Yazar : Sinan Çakaloz
Fotoğraf : Pexels
