Şu köpükten denizin dokunduğu mordan gökyüzüne açıldı Yansıması her bir gölgenin Maddesinden ayrılmış bir sesin Özgürleşmesi gibi Bir ışığın Eskisi...

Kelimeleri tükenmiş bir dilde demirlenmiş İçimdeki kainata uzandım Dokunmayı öğrendim boşluğa Boşlukta asılı zamana Sınırsız Şekilsiz bir alfabeyle Buluştu tenim...

İnsanın yaşamını sürdürebilmesi için tüketmesi gerekenden daha fazlası oldu gıda. İnsanı anlatan bir sanat eseri. İnsanın insana ilk adımı. Çoğaldı,...

Akıl özgürleştiğinde insan var olur. Kadın, erkek mesele olmaktan çıkar. Binlerce yıldır bildik zannıyla dönüşen genetik zincirler kırılır. Bir müziğin...

İnsanın gıdayla biçimlenen yolculuğu, güven duygusunun ilavesiyle bambaşka bir boyuta taşındı. İnsan sağlığı için zararlı etmenler taşımayan gıdaya güvenilir gıda...

Marketlerin raflarına baktığımızda, gıdaların birçoğunun binlerce kilometre uzaklıktan geldiğini fark ederiz. Beslenmemizin yerel ve mevsimsel ürünlere dayalı olmadığını. Hatta birçok...

İnsanın, her uyanışında yeniden başlaması gerekirken yarıda bıraktığı bir keşiftir aşk. Henüz adı uydurulamamış koordinatlardadır. Aşka ulaşılan nokta bilinmezken, insanın...

Kalemin İlk medeniyetimin Filizlenmiş duvarına dayandı Özlemin Büyüdü Başka bir güneş sistemine dönüştü Sustun İçime açılan düzlemleri Düşerken uzayın Kıvrılıp...

Sadece insan bu gezegende gıda hazırlama için ateşe bağımlı (Katarina & Katarina, 2019). Ateşi kontrol altına alan insan, sınırlı gıda...

Gıda, insanın yolculuğunda kimi zaman dalından koparılmış bir elmanın kimi zaman da kökünden alınmış bir baldıran otunun sınırlarında başlangıç bulmuş...